به شهر و دیاری ببر تو مرا

که نور خدا باشه و منو تو

نباشه به دلها نشونه غم

امید و صفا باشه و من و تو

بریم اونجا که عشق و مستی خطا نباشه

تو سینه ها جای محبت ریا نباشه

به غیر خدا که مهربونه

نمیخوام دله دیگه بدونه

تو باوفایی تو باصفایی

از این خسته دل پروا مکن

مرا بیش از این رسوا مکن

الهی بمونی با مهربونی

جدایی نگیری قدرم بدونی

که دنیا نداره وفائی

بمون بر سر پیمون من

تو بازی نکن با جون من

که دنیا سرابه نقش بر آبه

دو روزه جوونی مثل حبابه

نیرزه به یکدم جدایی

به شهر و دیاری ببر تو مرا  که نور خدا باشه و منو تو

نباشه به دلها نشونه غم  امید و صفا باشه و من و تو

بریم اونجا که عشق و مستی خطا نباشه

تو سینه ها جای محبت ریا نباشه

به غیر خدا که مهربونه

نمیخوام دله دیگه بدونه

تو باوفایی  تو باصفایی

هوای دل من
در فصل تیرگیها خسته تر از خزونه
غمهایی که دارم
اندازه تموم ابرای آسمونه
ببین که مرده در گلوم
فریاد اشتیاق من
مرد اسیرم  مرد اسیرم
به داد دل نمیرسی
ملامتم نکن بسی
بی تو میمیرم  بی تو میمیرم
چه غمگین نشسته تو ذهن پرغبارم
روزای رفتن تو
بیا که ستاره ام
شکفته میشه هر شب
برای دیدن تو

در موسم گسستن  تو روح اتحادی
برای ناباوری  همیشه اعتمادی
در موسم گسستن  تو روح اتحادی  برای ناباوری  همیشه اعتمادی

هوای دل من
در فصل تیرگیها خسته تر از خزونه
غمهایی که دارم
اندازه تموم ابرای آسمونه

صدای نفسهات با اسم من غریبه
دو دستام ز هرم محبت بی نصیبه
ببین که سینه من
در خاک غم فتاده
باغ غرورم حتی یه شاخه گل نداده
هوای دل من
در فصل تیرگیها خسته تر از خزونه
غمهایی که دارم
اندازه تموم ابرای آسمونه

مستی ام درد منو دیگه دوا نمیکنه
غم با من زاده شده منو رها نمیکنه
منو رها نمیکنه منو رها نمیکنه

شب که از راه میرسه
غربتم باهاش میاد
توی کوچه های شهر
باز صدای پاش میاد
من غمای کهنمو بر میدارم
که توی میخونه ها جا بذارم
میبینم یکی میاد از میخونه
زیر لب مستونه آواز میخونه
مستی ام درد منو دیگه دوا نمیکنه
غم با من زاده شده منو رها نمیکنه
منو رها نمیکنه منو رها نمیکنه

گرمی مستی میاد توی رگهای تنم
میبینم دلم میخواد با یکی حرف بزنم
کی میاد به حرفهای من گوش بده
آخه من غریبه هستم باهمه
یکی آشنا میاد به چشم من
ولی از بخت بدم اونم غمه
ولی از بخت بدم اونم غمه
مستی ام درد منو دیگه دوا نمیکنه
غم با من زاده شده منو رها نمیکنه
منو رها نمیکنه منو رها نمیکنه

خسته از هرچی که بود
خسته از هرچی که هست
راه می افتم که برم مثل
هر شب مسته مست
باز دلم مثله همیشه خالیه
باز دلم گریه تنهائی میخواد
برمیگردم تا ببینم کسی نیست
میبینم غم داره دنبالم میاد
میبینم غم داره دنبالم میاد
مستی ام درد منو دیگه دوا نمیکنه
غم با من زاده شده منو رها نمیکنه
منو رها نمیکنه منو رها نمیکنه

                خونه خالی خونه غمگین  خونه سوت و کوره بی تو

                   رنگ خوشبختی عزیزم  دیگه از من دوره بی تو

                      مه گرفته کوچه ها رواما سایه ی تو پیداست
                     

                 میشنوم صدای شب رو میگه اون که رفته اینجاست 

                    تو با شب رفتی و با شب  میای از دیار غربت

                      توی قلب من میمونی  پر غرور و پر نجابت

                     تو با شب رفتی و با شب میای از دیار غربت

                      توی قلب من میمونی  پر غرور و پر نجابت

                        حالا دست من تنها شعر دستاتو میخونه
                

                     حس خوب با تو بودن  تو رگای من میمونه

                       حالا دست من تنها شعر دستاتو میخونه

                     حس خوب با تو بودن تو رگای من میمونه

              خونه خالی خونه غمگین  خونه سوت و کوره بی تو
                  

                 رنگ خوشبختی عزیزم دیگه از من دوره بی تو
             

                   مه گرفته کوچه ها رو اما سایه ی تو پیداست

              میشنوم صدای شب رومیگه اون که رفته اینجاست